Ligfietslog

Vandaag was het ondanks de bewolking toch wel lekker fietsweer, nadat mijn broer afhaakte vanwege noorderwind (en dus brr), ging ik alleen op pad. Zo tegen Schipluiden besloot ik toch maar eens de stoute schoenen (sandalen) aan te trekken en langs de vaart richting Maasland te gaan. Vorig jaar reed ik hier in juni met wat vriendinnen en kwam ik onverwacht Robert tegen terwijl ik in een weiland zat te breien. De route beviel toen wel, maar zat tegen mijn grenzen van lekker fietsbaar aan. Ik had al eerder moeite met dit soort afstanden, maar omdat ik mezelf in betere conditie dan toen beschouw was het een uitdaging om vandaag dit stuk te doen.

Natuurlijk had ik de Bionx aan, waardoor ik wat minder last had van de wind. Echter werd ik gek van de vliegen. Bij de kwakelbrug rechtsaf naar Maasland en tot mijn verbazing zag ik de boerderij waar we in het weiland hadden gezeten te koop staan. Geen tijd om te stoppen, dus het oninspirerende stuk langs de snelweg maar op. Fijn dat ze daar nu gewoon asfalt hebben liggen, ik had deze route al lang vermeden vanwege het slechte wegdek echter zoefde het nu wel lekker weg. In Vlaardingen was het bewolkter dan in Delft, en daarmee voelde het ook meteen een stuk frisser aan. Besloten toch maar zo’n buff te kopen, wel lekker in de nek met de koude wind.

Bij Schiedam boog ik weer af richting Delft. Door wegwerkzaamheden gedwongen over een bijzondere nieuwe brug, volgende keer zal ik een foto maken als het wat mooier weer is. Nu ging ik toch wel recht tegen de wind in en mijn linkerknie begon iets te zeuren. Een tandje minder en hogere cadans leek goed te helpen. Omdat ik hoopte dat het wat prettiger zou zijn met de wind langs het water blijven rijden. Helaas hielp het niets en kwam ik heel veel fietsers tegen die nogal geirriteerd leken mij tegen te komen. Hun probleem. Ze schatten me breder in dan ik ben, dus er worden hele toeren uitgehaald om me de ruimte te geven. Ik passeerde daar ergens de 25 km grens en stond al een beetje van mezelf te kijken. Bij Schipluiden weer langs de golfbaan terug naar huis.

Totaal 28 km op de teller in 1 uur en 15 minuten gereden. En dan beweert men (lml) dat je een hele goede conditie nodig hebt om dat te fietsen… niet dus!

Graag had ik hier nu een mooie link gemaakt waarin jullie de door mij gereden route konden bewonderen. Maar helaas zit de server vol. Voor hoe lang is niet te zeggen, ik ben namelijk aan het spelen met het idee om eens iets anders te maken. Het was een leuk rondje, beetje aangeklooid dat wel. Als je geen routeplannen maakt zijn het over het algemeen erg inspiratieloze routes. Maar goed, tijd om eens een oude route opnieuw te rijden, altijd leuk.

Het was ondanks het zonnetje toch best fris. Dat heb je natuurlijk snel in het voorjaar met westerwind, dus ik stond er niet zo van te kijken. Vandaag was ik wel zo slim om de accu mee te nemen. Maar om heel eerlijk te zijn is dat ook wel een beetje smokkelen. Ik vraag me toch af wat het in vetverbranding scheelt, want ja, ik fiets nu om die extra kilo’s eraf te krijgen (en omdat het gewoon lekker is). Mijn knietjes vinden ondersteuning wel weer fijn, maar dat ligt aan mijn brakke cadans. Die moet ik toch weer hoger zien te krijgen, veel oefenen zal wel helpen. Net als mooie rondjes trappen, waar ik nog steeds niet goed in ben.

Het was dus een lekker klein rondje, met veel wind en veel fietsers die er niet tegenin kwamen. Morgen weer

[Edit]Met dank aan Marten:

Grotere kaart weergeven

Na bijna een jaar, nu de zon weer schijnt ben ik weer op pad met de fiets. Gisteren een klein rondje van 18 km zonder accu gedaan, de accu’s hebben weer kuren (eigen schuld). De Trice is weer gewassen en klaar voor gebruik, de kilometerteller moet alleen een nieuwe batterij en mijn GPS heeft ook nog wat problemen. Maar ik kon het niet laten om niet te fietsen op de wat bewolkte maar erg warme zondag.

Vandaag hoop ik weer een rondje te kunnen doen, het doel is nu iedere dag een rondje te trappen. Hopen dat de accu’s nu wel weer willen.

Maar ik kan in ieder geval nu officieel zeggen dat dit blog niet langer dood is!

Vandaag was het even twijfelen of we er wel zin in hadden. Er werd namelijk een ware hel qua regen, onweer en wind voorspeld, maar toen we ’s ochtends de buienradar bekeken bleek het al grotendeels voorbij te zijn getrokken. Er werd dus besloten dat we toch maar op pad gingen. Vanwege het wokken van gisteravond hadden we een uurtje later afgesproken, dus om 10:30 stonden we paraat.
De route leek op papier al een beetje vreemd, en dat bleek hij ook te zijn. Niet ver van de start stonden mensen stil die een lekke band hadden. Natuurlijk hebben we plakspullen in overvloed bij ons, dus er werd even gestopt om een band te plakken. Michel blijkt daar best goed in te zijn.

Daarna reden we weer door, vlak langs ons huis, en door naar Den Hoorn, waar we maar heel kort in verbleven en tot onze verbazing bleek het gewoon een rondje te zijn. De heren op de rechtopfiets hadden het vandaag zwaar, want ondanks dat het droog was stond er een flinke wind die we het eerste deel tegen hadden. Bij Schipluiden gingen we eventjes verkeerd, de route was op dat punt niet echt heel duidelijk. Maar omdat ik hier regelmatig rijd kon ik de groep + mensen die aanhaakten omdat ze dezelfde fout hadden begaan weer op het juiste pad brengen. Een heel stuk langs de Vliet om bij het restaurant Vlietzicht de controlepost tegen te komen. Omdat ik zo lui was geweest en ik al met een halflege accu was vertrokken moest er een accu verwisseld worden.

Daarna heb ik het maar rustig aan gedaan, gelukkig met wind mee. We reden weer een heel kort stukje door Schiedam en daarna via de Kandelaarbrug weer naar de start. Al met al ging het laatste stuk snel maar was het ook wel een beetje saai omdat deze route me letterlijk over allemaal bekende wegen stuurde. We kwamen uiteindelijk toch nog redelijk op tijd binnen en haalden onze herinnering en de 70km route op (voor op de stapel).

Afstand: 40km

Vandaag vertrokken we eindelijk op tijd richting de start, daar aangekomen stond Michel ons al op te wachten.

Niet veel later volgde Martin, en een tijdje daarna Justin. Bij de start hoorde we dat veel mensen voor de 70km route gingen vandaag ivm de beloofde duinen in die route. Wij vonden het niet zo bijster interessant en besloten toch gewoon maar 35km te rijden. Ook omdat Justin ’s middags nog naar zijn werk moest en omdat we vanavond met zijn allen wokken op het programma hebben staan.

Wij reden dus richting het vertrouwde Delfgauw, Pijnacker en Berkel en Rodenrijs. We kwamen vandaag veel bekende paadjes tegen, niet alleen de paden die we eerdere fietsvierdaagses al hadden gezien, nee, zelfs paden die we eergisteren al tegen waren gekomen. Tot vreugd van Martin ging de tocht weer richting Zoetermeer, een plaats waarheen hij regelmatig wil gaan fietsen, dus ideaal om een goede route uit te zoeken. Op orders had ik vandaag een rustige dag, ik had twee accu’s mee, dus ze mochten leeggefietst worden. Dat betekend dus rustig peddelen met een boel ondersteuning.

Bij de controlepost even gestopt voor koekjes en wat te drinken en een toiletpauze, maar eigenlijk toch vrij snel weer doorgereden. Een blauw busje stond een beetje vreemd geparkeerd waardoor we het daar achter liggende fietspad over het hoofd zagen. De tweede keer dat we verkeerd reden vandaag. We schampten de buitenwijken van Zoetermeer en bogen toen af om weer richting Delft te rijden. Ik heb geprobeerd onderweg wat foto’s te maken, en hoewel het gros is mislukt zitten er toch een paar aardige bij.

Terug langs Pijnacker, Delfgauw en de Tuwijk en we waren alweer terug. Vandaag leek zo mogelijk nog korter dan gisteren.

Afstand: 43km

Vanmorgen was het ondanks dat alles al ingepakt was een klein beetje haasten. Desondanks kwamen we wel netjes 9:30 aan bij het startpunt. Michel stond er al, en na het ophalen van de route van die dag en het inchecken was het wachten op Martin en Justin.
Martin kwam vrij vlotjes aan, en Justin had weer een beetje vertraging.

Maar om 10:00 gingen we dan wel echt van start. Deze dag was het Westlanddag, dus eerst reden we praktisch langs huis en daarna door naar Den Hoorn, om al snel alleen maar bordjes de Lier te kunnen volgen. Het tempo lag vandaag wat hoger dan gisteren, misschien door de voedzame maaltijd of door het slechte slapen. In ieder geval gingen zelfs de vele kilometers tegen de wind in langs de Zweth zelfs goed. Jodi had er door zijn positie wat meer moeite mee, dus uiteindelijk hielden we allemaal maar wat in om zo de groep weer bij elkaar te trekken.

Eigenlijk kwam de controlepost (bij het zwembad in de Lier) als een verrassing, het was een stuk sneller dan verwacht. En na een toiletpauze, wat koekjes en wat water was het al snel weer doortrappen geslagen. Ik verloor mijn telefoon, en ondanks de schuiver had hij alleen maar een paar krasjes, geen nood, binnenkort ruil ik hem toch in voor een ander toestel.
Bij Westerlee bogen we af richting het oosten, een aangename verandering van wind voor iedereen. Je kunt veel over het Westland zeggen, maar de heerlijke stukken asfalt zijn toch wel een van de leukere dingen in het fietsleven. Met een redelijk tempo kwam Delft alweer in zicht. Dwars door Schipluiden (en dat stuitert behoorlijk) en daarna door onze wijk weer terug naar het eindpunt. Ongeveer halverwege het Kruithuispad sloeg er een Greenmachine (ook in het groen) rechtsaf, in zijn hand hield hij onmiskenbaar de 70 km route. Ik riep een groet na en hij zwaaide nog even. Bij het eindpunt bevestigde de organisatie inderdaad dat er nog een ligfietser meereed dit jaar. Wel leuk om eens niet de enigen te zijn!

Totaal km: 42km

Vanmorgen ondanks de vakantie vroeg op, het was namelijk tijd voor de fiets4daagse 2009. Dit keer gereden met Justin, Martin, Michel, Jodi en ikzelf. Drie liggers, twee rechtoppers. Starttijd zou 9:30 zijn, maar natuurlijk kan je ervan uitgaan dat op zo’n eerste dag dat de soep in loopt. Terwijl Jodi en ik onderweg waren naar de Blue Birds hoorden we driftig bellen achterop. Martin bleek achter ons te hangen op zijn Hurricane.

Het weer begon erg goed, een wat waterig zonnetje, iets klammig, maar de weg was nog nat van de regen van vannacht. Dus voor mij oppassen geblazen niet door teveel plassen te gaan, dan ben ik namelijk in één keer kleddernat.

Bij de start stond Michel ons al op te wachten. Even ingeschreven en toen was het wachten op Justin.

Eigenlijk voorliep het allemaal heel voorspoedig. Eerst richting Nootdorp, toen een stukje richting Zoetermeer.

Een spoorwegovergang en uiteindelijk bij Snowworld in Zoetermeer de controlepost. Tijd voor wat water een een koekje, en na de stempel (en voor de grote drukte die we even daarvoor hadden ingehaald) weer snel op pad. Je kunt hier heel mooi door over de heuvel heen fietsen en je komt zelfs paardjes tegen.

Hierna stuurde de route ons naar Leidschendam, alwaar een heel mooi stuk asfalt paralel aan de snelweg ons naar de Vliet bracht. Lekker langs het water cruisen tot het tijd was af te slaan naar Ypenburg. Het blijft een apart stukje Den Haag, zo anders dan de rest. Met op zich best aardige huisjes. Daarna door Delft en de Tuwijk richting het eindpunt.

Totaal gereden: 46km

Vandaag was het zo ver, vorig jaar heb ik niet mee kunnen doen vanwege een blessure aan mijn knie, maar dit jaar had ik er wel trek in. Martin had zijn nieuwe Hurricane opgepikt en na wat geprut aan de rem (waarvoor Michel ook spullen had liggen <- lees, die heeft werkelijk overal spul voor liggen, vindt ie leuk).

De Oregon richting de Lier laten navigeren en toen konden we op pad. Martin, Jodi, Michel en ik moesten dus eerst erheen voordat we aan de tocht van 40km konden beginnen, het was meteen duidelijk dat dit wel eens een hele pittige dag kon worden. Maar de zon scheen en het was aangenaam weer zo in de ochtend, dus met een rap tempo richting de Lier gefietst, deels mijn route, deels de GPS gevolgd, zo kom je wel op de mooie stukjes zonder te verdwalen.

In de Lier aangekomen stonden we geparkeerd om aan de tocht te beginnen. We trokken veel bekijks met onze mooie glanzende rode (en zilver/blauwe) fietsen.

De tocht voerde ons eerst weer een stuk terug, en daarn langs en door Wateringen, Den Hoorn, Schipluiden en toen weer de Lier. Martin klaagde redelijk snel over pijn in zijn knieën en dus kwamen de sleutelsetjes tevoorschijn om de neusbuis toch wat langer te zetten.

Onderweg maakten we wel wat mee, een man viel erg ongelukkig van mijn fiets. We reden op een afstandje achter hen en ik besloot toch maar even te vragen of het ging. Er was redelijk wat bloed maar de man beweerde dat het wel ging. Gelukkig heb ik altijd een eerstehulp setje bij me en kon hem helpen met wat ontsmettingsmidden en wat pleisters. Er zat een redelijk diepe snee bij de aanzet van zijn pink en ik wist meteen dat de pleister zo volgebloed zou zijn. Dus ik adviseerde hem er bij de Rabobank in Wateringen toch even nader naar te laten kijken, misschien moest het wel geplakt worden met een zwaluwstaartje of een drupje lijm. Even dacht men dat ik bij de Rabo hoorde om pleisters te plakken op omgevallen mensen, men verwacht kennelijk niet dat iemand dit soort spullen gewoon bij zich heeft. Het doet me er ook wel aan denken om misschien toch maar die EHBO cursus te gaan volgen.

Mijn voeten begonnen rond de 40km op de teller toch wel behoorlijk te branden en dat zorgde ervoor dat we om de 10 km even moesten stoppen om mijn voeten uit de sandalen te trekken en ze wat wiebel te geven. Tegen een uur of één begon de zon flink te branden, en we waren dan ook blij over de eindstreep te komen rond een uur of twee. Daarna snel weer richting Delft om een douche te nemen en bij te komen.

Totaal 60km op de teller, lekker stukje, misschien iets te ver.

Nu lijkt het net alsof ik op dit moment weinig fiets, en het klopt ook wel een beetje doordat ik de afgelopen week heel erg druk was met een beurs in Aalten (waar overigens Rainbow ook stond). Maar, ik fiets toch wel degelijk. Dit met mijn nieuwe GPS de Oregon 300. Touchscreen en alles zit erop en van mijn broer heb ik een uiterst handig tasje gekregen om hem in op te bergen. Ofwel, ik helemaal blij.

Maar omdat ik me nu een beetje focus op geocachen geen tracklogs. Wel van aanstaande zaterdag, want dan rijden Justin, Michel, Jodi, Martin en ik voor het goede doel een rondje met de mensen van de Rabobank in De Lier. Dan dus geen geocaches. Het weer belooft goed te zijn.

En als klapper op de vuurpijl heeft mijn broer net een mooie rode Hurricane gekocht, dus op de foto’s van a.s. zal hij vast breeduit lachend zijn nieuwe stalen ros tonen. En dan nu snel nog even fietsen voor het weer omslaat en er tijd vrij komt voor essentiele dingen als boodschappen (met dit weer ben ik niet actief te krijgen).

Vandaag wilde Michel een rondje in Q1 rijden, en omdat het zonnetje scheen en ik doe aan actief bruinen (lees: op de Trice liggen) besloten we lekker een stukje te fietsen.

Eerst maar even de nieuwe ketting voor de Trice erom leggen, bleek dat de vorige ketting gedraaid zat. Deze nu niet meer. De versnellingen werken ook weer soepel en zo gingen we dus op pad. Michel wilde natuurlijk even kijken hoe hard hij kon trappen, dus we schoten een van de weggetjes richting Schiedam in. Al snel verloor ik Michel uit het oog en trapte met mijn nu wel lang genoeg afgestelde neusbuis rustig door. Maar na een geruime tijd kwam ik Michel nog steeds niet tegen, dus in eerste instantie was ik gaan wachten in het zonnetje. Maar na vijf minuten vond ik het toch wel vreemd dat hij niet langs kwam zoeven.

Dus ik ook weer verder door naar Schiedam, geen Michel, ik besloot om dan maar weer richting huis te gaan, dan zou ik hem daar wel tegen komen. Ineens schiet er een blauw ding in mijn spiegel, Michel, die mij ook kwijt was. Hij was onderweg nog een ligfietser tegen gekomen, toevallig ook op een Trice. En even later, toen we een ijstje aan het eten waren kwam ze naast ons staan. Duidelijk op fietsvakantie, want bepakt en bezakt. Na een kort praatje gingen we beiden weer onze weg.

Copyright Michel Wilson
We maakten nog wat actie shots van mij op de Trice en reden daarna naar huis. In totaal 20 kilometertjes getrapt, want het was wel heel erg warm in het zonnetje. Ik ben bang dat ik zelfs een beetje verbrand ben.